Leven in Italië

Kiezen voor een leven in Italië

In 1999, 20 jaar geleden dus, stond ik voor de keuze om mijn tijdelijke contract bij mijn toenmalige werkgever te vernieuwen of om te gaan leven in Italië. We hadden Polmone immers al 10 jaar en inmiddels een redelijke klantenkring opgebouwd.
Ik kon me er geen enkele voorstelling van maken hoe het zou zijn om in Italië te gaan wonen en werken. Maar ik had wel het idee dat ik het in ieder geval 3 jaar moest volhouden vanaf het moment dat we zouden verhuizen. Immers het eerste jaar zou ik vast alles gewéldig vinden! Het tweede jaar zouden daar vast en zeker allemaal barstjes in komen en gaat de twijfel toeslaan. En dat maakt dat je in het derde jaar een evenwichtige keuze kunt maken of het nou wel of niet iets voor je is. Ik besloot om er voor te gaan! En in april 1999 vertrokken we naar Umbrië, de ongewisse toekomst tegemoet!

Een eerste kennismaking

Om te leven in Italië moet je de taal goed leren spreken dus ging ik naar de universiteit voor buitenlanders in Perugia

Mijn italiaans was op dat moment nog niet echt heel goed dus besloot ik meteen maar naar de universiteit voor buitenlanders te gaan in Perugia om de taal goed te leren. Dat betekende gedurende 9 maanden elke dag, van maandag t/m vrijdag naar les. Het was voor mij meteen de eerste kennismaking met het echte Italië.

Ik reisde immers elke dag met het boemeltreintje van Marsciano naar Perugia. En daar merkte ik al meteen het verschil met Nederland. Met italianen, leerde ik, raak je heel gemakkelijk in gesprek. Ook in Perugia overkwam het me heel regelmatig om zomaar met een voorbijganger in gesprek te raken. Daar moet je in Nederland niet om komen. Als je daar zomaar gaat praten met een wildvreemde denken ze op zijn minst dat je een beetje gestoord bent of ze schrikken.

Het echte leven in Italië

En in datzelfde Perugia kwam ik erachter dat dat fantastische Italië toch echt wat minder fantastisch was voor zijn eigen burgers. Ik heb er veel armoede gezien. Jongeren met weinig kansen op de arbeidsmarkt als ze geen kruiwagen in hun familie hebben. Mensen die niks tegen hun werkgever durven te zeggen, bang dat ze ontslagen zullen worden en dan geen inkomen meer hebben. Er bestaan in Italië immers geen uitkeringen zoals in Nederland. Heb je geen werk, dan bestaat er geen bijstand. Dan heb je dus 0 inkomsten! Hoogleraren en professoren die na hun 80ste nog werken aan de universiteit om er maar voor te zorgen dat de baantjes die vrij komen door hun familieleden bezet gaan worden. 
Het maakt de italianen heel hulpvaardig naar elkaar, immers de staat doet niks voor je. Je bent afhankelijk van elkaar. Tegelijkertijd creëert het cliëntelisme en een angstcultuur. Je poept immers niet in de ruif waaruit je eet! En dat maakt dat de meeste italianen niet opkomen voor zichzelf en in onze ogen erg volgzaam zijn.

Rijbewijs vernieuwen in Italië

We werden er vorige week weer mee geconfronteerd toen Nico zijn rijbewijs moest vernieuwen.
Het makkelijkst is het om daarvoor een autorijschool in te schakelen die alle burocratie en papierwinkel voor je regelt. De eerste hindernis is een controle door een onafhankelijke arts. Die vraagt om een brief van de behandelend specialist of je wel of niet in staat bent om te rijden. Daarvoor moet je dan naar de specialist en ook al hadden we daar geen afspraak, je wordt gewoon tussendoor geholpen en mét brief gingen we terug naar de arts van de autorijschool. Maar die arts kon ondanks de positieve brief van de behandelend specialist, niet besluiten of Nico nou voor 1, 2, 3, 4 of 5 jaar zijn rijbewijs mocht verlengen. Op mijn vraag waarom we dan die brief moesten gaan halen bij de specialist in Perugia kreeg ik het eenvoudige antwoord dat hij daar toch echt niet over kon beslissen. Daarvoor moesten we naar de commissie in Perugia. 

Italiaanse logistiek

Leven in Italië betekent ook vaak lang wachten eer je aan de beurt bent

Dat betekende een volgende hindernis. Van de rijschool kregen we een brief mee met een afspraakdatum, tijdstip en volgnummer wanneer je aan de beurt bent. Wie schetst onze verbazing toen we er op de afgesproken tijd aankwamen de wachtkamer tjokvol zat met mensen die diezelfde dag ook voor de commissie moesten komen en nummer 1 nog niet eens was opgeroepen! Wij hadden nummer 34 … Ze laten alle mensen dus om dezelfde tijd komen terwijl iedereen al een volgnummer heeft! We zagen bij de wachtenden geen enkel teken van irritatie of opwinding over de onlogische logistiek. Iedereen zit daar rustig te wachten als makke schapen! Na zo’n 3 uur wachten was Nico eindelijk aan de beurt. En na een oogcontrole, hij kon alle letters op het bord lezen, viel het oordeel. U krijgt voor 3 jaar een nieuw rijbewijs!

Lastige buitenlanders

De onafhankelijk arts bij de rijschool had ook zijn ogen al gecontroleerd. Moesten we hiervoor nou helemaal voor een commissie komen? Ik kon het niet laten om te vragen op grond waarvan ze nou voor 3 jaar en niet voor 5 jaar hadden besloten. ‘Uw man heeft een chronische ziekte’ was het enige wat ze antwoordden. ‘Maar de specialist heeft toch aangegeven in de brief dat er geen enkel probleem bestaat voor wat betreft de rijvaardigheid van mijn man?’ ‘Sorry mevrouw, u was de laatste, het rijbewijs van uw man is voor 3 jaar verlengd.’

Italiaanse flexibiliteit

Aan dat starre zonder enige uitleg kan ik nog steeds niet wennen hoor. Maar aan de andere kant kan er altijd van alles! Het feit dat je zonder afspraak zo bij je specialist terecht kunt. We hebben zelfs haar mobiele telefoonnummer! Of die keer dat we een auto gingen kopen en we 20% extra korting kregen als we ons zouden inschrijven bij een bepaalde vakbond. Dat bleek niet mogelijk, maar het autobedrijf ging het toen zelf wel regelen als we de contributie van € 50 zo cash op tafel legden.

Leven in Italië is goed leven

Leven in Italië, we hebben er nog geen moment spijt van gehad. Overal kun je genieten van de tot mythische proporties geprezen kookkunst van de italianen. We vinden het heel gewoon om overal heerlijke koffie te kunnen drinken voor een normaal bedrag. Het is heerlijk in een maatschappij te wonen waar het tempo nog redelijk laag ligt. We vinden het heel fijn dat de mensen zo aardig zijn. We zijn ontzettend blij met de gezondheidszorg in Italië! Nico krijg hier medicijnen waar hij in Nederland niet voor in aanmerking komt. En bij een consult heeft een arts gewoon de tijd voor je. Dat betekent natuurlijk ook dat je wel eens lang moet wachten als een andere patiënt veel tijd nodig heeft. We wachten hier graag, want voor ons nemen ze immers ook alle tijd!

Sociaal vangnet

We realiseren ons nu we in Italië leven heel erg goed dat de meeste dingen echt veel beter geregeld zijn in Nederland. Neem nu de thuiszorg. Iedereen klaagt erover in Nederland, maar hier bestaat het eenvoudig niet! Als je hier hulpbehoevend wordt ben je op je familie aangewezen en is die er niet of hebben die geen tijd, dan moet je zelf maar iemand inhuren.

Zwaar weer

Er bestaat hier al meer dan 20 jaar de zogenaamde 1000-euro-generatie. Jonge mensen die rond de € 1000 per maand verdienen, geen zekerheid qua werk hebben en geen uitzicht op verbetering. Een uitzichtloze situatie, maar ze zijn al blij dát ze werk hebben. De meeste jonge mensen die een opleiding hebben gevolgd vertrekken naar het buitenland om daar te gaan werken. De crisis die in 2008 toesloeg is hier nog lang niet opgelost. Economisch zit Italië nog steeds in zwaar weer.

Wantrouwen in de politiek

Politiek is het hier ook totaal anders dan in Nederland. Wie we ook spreken, niemand, maar dan ook echt helemaal niemand heeft vertrouwen in de politici. Als wij vertellen over de idealen de onze politici voor ogen hebben, beginnen ze te lachen. ‘Je gelooft toch zeker niet wat ze allemaal beloven!’ Nu moet ik zeggen dat er in Nederland inmiddels ook flinke barsten zitten in ons politieke stelsel, maar we worden over het algemeen niet voor de gek gehouden.

Italiaanse logica

Het is nu bijna november, het is herfst en de winter is weer in aantocht. Een ander groot verschil met Nederland is dat italianen niet stoken. Het wordt bij de italianen thuis niet warmer dan 17-18 graden en dat vinden ze eigenlijk al te warm. Hun redenatie is dat het verschil tussen de binnen- en buitentemperatuur niet te groot mag worden, want dan word je ziek. Als er hier iemand griep heeft komt dat steevast door een plotselinge temperatuurswisseling. Wanneer ik dan zeg dat dan heel Nederland de griep zou moeten hebben, kijken ze me ongelovig aan. Ik vertel dan dat het in Nederland normaal is om binnen rond de 20 graden te stoken en het buiten in de winter ook koud kan zijn.

Langzaam leven in Italië

Leven in Italië, ik heb er nooit spijt van gehad

Tja, leven in Italië, het is echt heel anders dan leven in Nederland! Wij genieten er gelukkig nog elke dag van! We hebben dan ook een fantastische plek waar we wonen, werken en gasten ontvangen! En omdat wij er zo van genieten proberen we onze gasten ook kennis te laten maken met het langzame leven. Met de weldadige rust van stilte om je heen.
Kortom leven in Italië kent zo zijn lastige kanten, maar is in één woord heerlijk!
Wist je trouwens al dat je volgend jaar van Rotterdam rechtstreeks op Perugia kunt vliegen? Het is dan nog maar een uurtje naar Polmone.
Kom dat langzame leven op Polmone ontdekken en boek daarom je verblijf hieronder!

Aankomst

Vertrek

Volwassenen

Kinderen

 

 

Even wachten…

Vul hier je gegevens in

0

Je reserveringsoverzicht

Dank je wel voor je reservering! We hebben je zojuist een bevestigingsmail gestuurd naar

Aankomst Wijzigen
Vertrek Wijzigen
Aantal nachten:
Volwassenen Wijzigen
Kinderen Wijzigen
Appartement: Wijzigen

Prijs van het appartement: €
Extra’s prijs:
Coupon discount amount: €

Aanbetalingsbedrag: €

Totale prijs: €

Zonnige groet!

Boekingsvoorwaarden

Er zijn geen actieve betalingsgateways. Activeer ten minste één betalingsgateway in HBook-instellingen (Hbook> Betaling).

Even wachten…

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.