Onze allereerste vakantie in Umbrië

Dan heb je een vervallen boerderij in Umbrië gekocht en begint het avontuur. Lees hier over onze allereerste vakantie in Umbrië en de verbouwing van Polmone

Vakantie en verbouwen in Umbrië

Herfstvakantie 1989

Toen we Polmone in de herfst van 1989 voor het eerst zagen waren we ontzettend enthousiast over zijn bijzondere ligging: op de top van een heuvel in het midden van het enorme Fersinonedal. 360 Graden vrij uitzicht rondom! Het eerstvolgende huis op 800 meter. Er heerste een bijzondere rust. Je hoorde de stilte. En in de wijde omgeving graasden witte koeien die af en toe even op keken als ze ons zagen.

Kerstvakantie 1989

In de kerstvakantie kwamen we terug om de kinderen Polmone te laten zien en een besluit te nemen of we Polmone echt zouden kopen of niet. Het was een schitterende plek, wij voelden ons er direct thuis. Wat een puurheid en bijzondere, sfeervolle uitstraling vonden we daar. Ook de kinderen waren enthousiast: ‘mijn vader gaat een middeleeuwse boerderij kopen!’.
Er liep alleen geen weg naar Polmone, er was geen water en geen electra en het huis was iets meer dan een bouwval. De muren waren echter recht en stevig. We gingen ervoor.

De verbouwing begint

De onverharde weg naar Polmone werd in maart 1990 aangelegd door de gemeente en in mei van datzelfde jaar vernieuwde Nico met hulp van familie, buren en vrienden het dak. De verbouwing van de bouwval Polmone tot het vakantiehuis Polmone dat het nu is, was begonnen.

Zomer 1990

In de zomer van datzelfde jaar namen we voor het eerst onze intrek op Polmone. Er was nog steeds geen water en elektra, er was geen wc en douche, de ramen op de noordkant waren open gaten en alle binnenmuren waren nog met klei ertussen opgestapelde stenen waar de hagedissen tikkie-mijn op speelden.

Een bijzondere vakantie

Het is onze mooiste tijd geworden op Polmone. Elke ochtend bracht onze buurman een enorme wijnfles (damigiana) met water. Daar deden we alles mee: metselen, thee zetten, koken en afwassen. En zelf liepen we aan het eind van de middag naar wat wij onze badkamer noemden: een kom tussen de rotsen op ongeveer een kilometer van Polmone, waar water in bleef staan en eindigde in een soort waterval. Daar wasten we ons in. IJskoud!!!! En als je weer omhoog was geklommen om terug te lopen naar Polmone, kon je weer opnieuw in bad …
Achter de oude varkensstal hadden we een gat gegraven als wc en al snel had Nico er een ‘echte’ wc van gemaakt.
Voor de stroomvoorziening rolde Nico samen met mijn broer een kabel uit dwars door het land vanaf Polmone naar onze buren die wel stroom hadden. De kabel was veel te zwaar om te tillen, dus hadden de mannen de rol in de achterbak van de auto gelegd. Nico aan het stuur, dwars door de heuvels. Mijn broer in de achterbak om langzaam de kabel af te rollen.
We hadden stroom!
Als Nico moest boren, moest ik alleen wel stoppen met het maken van de gordijnen op de naaimachine.

Die zomer lukte het om het appartement Simpatica bijna af te krijgen. En in de herfstvakantie konden we het appartement openen en onze eerste gasten ontvangen! We kijken nog steeds met ontzettend veel plezier terug op dat eerste veelbewogen jaar! Het was misschien wel de allerleukste periode.


16 Comments

  1. Dit is leuk om te lezen!!! Wij kijken nog steeds met plezier en een beetje heimwee terug op ons verblijf bij jullie. Lieve groet Jan en Ria Bosma

  2. Marijke Beker

    Wat een avontuur en wat een werk hebben jullie verzet! Leuk ook om de foto’s van toen erbij te zien.

  3. Hallo, heb er een paar maanden gewoond. Via Beato Leopoldo.

  4. Maria Ankone

    Leuk om te lezen . Als we Polmone vandaag zien is het gemakkelijk om te vergeten wat voor gigantische uitdaging de realisatie ervan geweest is.

  5. Marie Louise

    Wat een mooi verhaal! Ontzettend leuk om dit te lezen. En ik wist dat het een bouwval was, maar dat het zó’n uitdaging was! Geweldige foto’s ook. Ik hoop dat wij weer eens terugkomen.
    Veel liefs!
    Marie Louise

  6. Wij kennen jullie vanaf de winter 1999-2000. En toen was jullie onderkomen al vrijwel volledig af. Wat moeten jullie in die 10 jaar waanzinnig hard hebben gewerkt. Jullie hebben in een relatief korte tijd van een bouwval een prachtig geheel gemaakt. Indrukwekkend. Ik ben ook een “klusser” maar hier neem ik mijn petje voor af.
    Het is heel erg leuk om je verhaal te volgen.

  7. Ellen Hinderdael

    Leuk verhaal Roos, via GJ hoorden wij destijds van jullie, weet niet meer zo goed wat ons eerste jaar bij jullie was, wij huurden Bibliotheca een paar keer met de kinderen, later Cinema en Sympathica. Nog altijd hebben wij en de kinderen een heerlijke herinnering aan het verblijf en jullie gezelligheid, pizza avond op woensdag. Het zwembad was er nog niet, maar dat gaf niks voor de kinderen, genoeg te doen. De rust, therapeutisch, als je op staat en om je heen kijkt….dan de koeien die voorbij komen, het vosje sávonds, de jacht op de Illykopjes is bij jullie begonnen! Veel lie
    fs van ons allen!

    • Wat een leuke reactie Ellen! Wij hebben het ook altijd zó leuk gevonden dat jullie er waren! En heel speciaal die laatste keer dat Selma mee kwam met Josefien en jullie Olav en Winnie zo verrasten! Spaar je de Illykopjes nog? Je hebt nu eigenlijk geen tijd meer hè om naar Italië te gaan om ze te kopen. Veel liefs van ons voor de hele familie!!!

  8. Annet Olyhoek

    Hallo Roos en Nico,
    Wat leuk van jullie om je ervaringen zo te delen. Het is nu nog beter te begrijpen waar die prachtige sfeer vandaan is gekomen die jullie aan Polmone hebben toegevoegd.
    We kijken uit naar september, om het allemaal weer in te kunnen ademen en volledig tot rust te komen.
    Liefs van Annet&Sicko

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.